Schriftelijke vragen aan M.J.M. Verhagen, Minister van Buitenlandse zaken, E.M.H. Hirsch Ballin, Minister van Justitie en F.C.G.M. Timmermans, Staatssecretaris van Buitenlandse Zaken over de mogelijkheid tot tijdelijke opvang van voortrekkers op het gebied van mensenrechten uit Iran.

15 februari 2010

• 1) 

  Onderschrijft u de stelling dat sinds de laatste, omstreden Iraanse presidentsverkiezingen mensenrechtenverdedigers (zoals journalisten, wetenschappers, kunstenaars, studenten, religieuze minderheden, etnische minderheden) en andere dissidenten in Iran systematisch aangevallen, onderdrukt, opgepakt en/of gemarteld worden, dat honderden dissidenten vastzitten en dat de repressie tegen de Iraanse oppositie onder andere door het voeren van schijnprocessen en het uitvoeren van de doodstraf steeds verder wordt opgevoerd door het huidige regime?
• 2) 

  Bent u bereid te onderzoeken, in acht nemend het vrijwel onmogelijk worden van effectief mensenrechtenbeleid in Iran en het aanmerken van zestig internationale niet-gouvernementele organisaties en mediaorganisaties als organisaties waarmee Iraniërs geen relaties mogen onderhouden, welke mogelijkheden er zijn om enkele tientallen dissidenten uit Iran tussen de zes en acht maanden in Nederland te laten verblijven, bijvoorbeeld in combinatie met een persoonsgebonden studiebeurs of stagebeurs in het kader van de Netherlands Universities' Foundation for International Cooperation (Nuffic)? Zo nee, waarom niet?
• 3) 

  Wat is uw reactie op de stelling dat het in het belang van het Westen in zijn geheel, en Nederland en de Europese Unie in het bijzonder is, dat deze groeperingen actief zijn, en dat Nederland en de Europese Unie de taak hebben om deze personen waar nodig en waar mogelijk te ondersteunen?
• 4) 

  Zult u het voortouw te nemen in het Europese Shelter City project, dat de mogelijkheid biedt om op Europees niveau mensenrechtenverdedigers tijdelijk op te vangen in verschillende steden, generiek door Europees in te zetten op een versteviging van het programma en specifiek door de mogelijkheden te onderzoeken voor een dergelijke stad in Nederland?
• 5) 

  Wat is uw standpunt ten aanzien van een uitwisselingssysteem dat in doelstelling en uitvoering vergelijkbaar is met het Libertas Noodfonds, dat kansen zou bieden voor Iraanse studenten om in Nederland tussen de zes en acht maanden te studeren, te promoveren, of wetenschappelijk onderzoek te verrichten, als dit om politieke redenen onmogelijk wordt gemaakt in Iran?
• 6) 

  Vindt u dat voor alle eerdergenoemde groeperingen flexibelere visa-regelingen moeten gelden, daar het hier niet gaat om doorsnee aanvragers, maar om personen die een voortrekkersrol spelen in de democratisering van Iran?
• 7) 

  Deelt u de mening dat het onwenselijk zou zijn wanneer deze personen in het asielzoekerstraject belanden, omdat de terugkeer naar Iran bemoeilijkt wordt door het huidige regime, en het asieltraject een manier kan zijn voor de Iraanse regering om dissidenten buiten de deur te houden en dat effectuering van laatstgenoemde mogelijkheid een aderlating is voor de bewegingen in Iran die pleiten voor democratische hervormingen? Zo ja, op welke manier zult u voorkomen dat zij in het asielzoekerstraject belanden?