De stagebelevenissen van Sietse Wijnsma

Mijn eerste week als stagiair in Brussel, bij Sophie In ’t Veld begon in een Straatsburg-week. Dit bleek achteraf de perfecte week te zijn om het Europees Parlement in alle rust te kunnen ontdekken. Want na deze week, toen iedereen weer in Brussel gestationeerd was, bleek wel hoe hectisch het Europees Parlement kan zijn. Met 736 europarlementariërs, hun assistenten plus al het ondersteunend personeel, maakt het Europees Parlement tot een indrukwekkende internationale onderneming.

Ook al was het in eerste instantie overdonderend, na 2 weken voelde ik me er al helemaal thuis. Niet in de laatste plaats door mijn collega’s op het kantoor van Sophie. Ik had het voorrecht om naast Sophie als mijn baas met vier vrouwelijke collega’s te mogen werken. Deze dames hebben mij overal waar mogelijk geholpen en hebben daardoor mijn stage zo mogelijk nog gedenkwaardiger gemaakt.

Aangezien ik het voorrecht had om in een geheel vrouwelijk kantoor te werken, vond Sophie het wel toepasselijk dat ik de FEMM-commissie (de commissie voor vrouwenrechten) zou volgen. Dit was ongetwijfeld het hoogtepunt van mijn stage. Daarnaast bestonden mijn werkzaamheden uit het onderhouden van de website, het organiseren van eurospreekuren in Nederland en bezoekersgroepen in Brussel, het analyseren van het stemgedrag, het volgen van commissievergaderingen, het beantwoorden van correspondentie en allerhande werkzaamheden waar ik op dat moment nodig was. De correspondentie betrof een grote verscheidenheid aan onderwerpen; van het oproepen tot een verbod op honden- en kattenbont, problemen rond de erkenning van een homohuwelijk in een andere lidstaat tot het voorzien van informatie bij een schoolwerkstuk.

Naast deze ‘dagelijkse’ werkzaamheden heb ik ook een hoop ‘bijzondere’ gebeurtenissen meegemaakt. Ten eerste uiteraard de trip naar Straatsburg. Natuurlijk is het belachelijk dat het hele EP elke 4 weken verhuist naar Straatsburg om daar 3 ½ dag te vergaderen, maar voor iemand zoals ik die dat nog niet heeft meegemaakt is het een enerverende gebeurtenis. Zoals een andere stagiair al opmerkte fungeert ‘Straatsburg’ als een snelkookpan, alle besluiten moeten daar in een kort tijdsbestek worden gemaakt, en dat merk je ook direct. Alles geeft een gehaaste indruk, iedereen loopt van vergadering naar vergadering, en de telefoon gaat constant. Iedereen die denkt dat er niks gebeurt in het EP zou eens een dagje in Straatsburg moeten meelopen.

Naast Straatsburg mocht ik ook mee naar het ELDR-congres (European Liberal Democratic Reform Party) in Boekarest. Het was interessant om zowel de verschillen als de overenkomsten te zien tussen liberalen uit de verschillende europese lidstaten.

Sophie In ’t Veld zit in het Eurpees Parlement namens D66, dit betekent dat een goed contact met de rest van de partij onontbeerlijk is. Naast de eurospreekuren met de lokale afdelingen, is er ook een regelmatig contact met de Tweede Kamer fractie. Zo mocht ik mee naar een fractievergadering in Den Haag. Wat mij het meeste op viel als verschil tussen de twee parlementen is dat in Den Haag men, naast de lange termijn, veel meer bezig is met het nieuws van de dag uit Nederland, terwijl het EP primair gefocused is op de lange termijn toekomst van Europa. Verder was het D66-congres waar ‘we’ als kantoor van Sophie In’t Veld natuurlijk niet mochten ontbreken, En zeker niet deze keer aangezien het de 40^ste verjaardag van D66 was. Dit was een grootse aangelegenheid, wat al begon met een internationaal debat in het Stadhuis van Amsterdam en een galadiner in het Krasnapolsky-hotel de avond voor het congres.

Het dieptepunt van de stage was de uitslag van de Tweede Kamer-verkiezingen. Het was niet zozeer de uitlsag wat betreft D66, ook al hadden we meer gehoopt. Het was de winst van zowel de linkse als de rechtse extremisten die mij lieten schrikken, is Nederland dan echt haar tolerante identiteit aan het verliezen? Aan D66 de taak om dit te veranderen.

Naast alle werkzaamheden was er ook nog genoeg tijd om te ontspannen en dat is in Brussel niet zo heel moeilijk. Zeker omdat je in het EP heel veel internationale mensen leert kennen, die ook allemaal na het harde werken wel toe zijn aan wat ontspanning. Een ‘beruchte’ aanrader is altijd Place de Luxembourg, ofwel Place Lux. Zeker op donderdag is het hier altijd heel gezellig, maar Brussel heeft een heel scala aan restaurantjes, barretjes en clubs om een goede tijd te hebben naast je werk.

Al met al heb ik tijdens mijn stage in Brussel enorm veel meegemaakt en geleerd, professioneel en persoonlijk. Ik ben Sophie dan ook dankbaar dat ik deze mogelijkheid heb gekregen. Naast Sophie wil uiteraard ook mijn collega’s bedanken voor deze geweldige tijd. En kan ik potentiele kandidaten voor deze stage alleen maar heel hard aanmoedigen om deze kans te grijpen.

Sietse Wijnsma

De stagebelevenissen van Erik Veldman

Op de avond mijn van mijn eerste stagedag bevond ik mij op het Place du Luxembourg op een borrel voor Nederlandse assistenten van Europarlementariërs, en ik bedacht mij dat de tijd die voor me lag wel eens heel erg mooi zou kunnen worden.

Ik heb stage gelopen van 1 september 2005 tot 1 februari 2006 en die verwachting is volledig uitgekomen: zowel op professioneel gebied als op het persoonlijke vlak. In Brussel bestaat naar mijn mening namelijk een duidelijke tweedeling tussen de Wereld van de Europese Instellingen enerzijds en de Stad Brussel anderzijds. Ik heb beide in mijn hart gesloten en beide zijn dusdanig verslavend gebleken dat ik me niet kan voorstellen dat ik nooit meer in Brussel terugkom.

Enkele parlementaire hoogtepunten in mijn termijn als stagiair zijn zonder meer de stemming voor de start van de toetredingsonderhandelingen voor Turkije, de Chemicaliënrichtlijn (REACH ), de richtlijn voor de Gegevensopslag (Data Retention ) en met name door de gewelddadige demonstratie van havenwerkers in Straatsburg de Havenrichtlijn. Het bezoek aan Straatsburg was eigenlijk al een hoogtepunt op zich. Ik heb er het uiterst vrolijke kerstfeest van de ALDE-fractie meegemaakt en later ook een week lang kennisgemaakt met de hectiek, de (geordende) chaos, het cliché van 'het gevoel dat het daar gebeurt' en alle andere elementen die bij het Parlement / labyrint in Straatsburg horen.

Ikzelf heb me bezig gehouden met uiteenlopende dingen. Ik heb zo'n 15 Eurospreekuren op de agenda gezet en zowaar een aankondigingposter hiervoor ontworpen. Ook heb ik een website voor de interparlementaire werkgroep van de Scheiding tussen Kerk en Staat, waarvan Sophie voorzitter is, laten ontwikkelen. Dit resulteerde in mijn '5 minutes of fame ' in de vorm van een korte presentatie voor de Werkgroep. Daarnaast heb ik verscheidene commissie- en delegatievergaderingen gevolgd. Ook heb ik bezoeken van 40 mensen van de Rotterdamse Jongerenraad en 34 Jonge Democraten (mede) gecoördineerd. Bovendien heb ik het verblijf van twee 'snuffelstagiairs' in het kantoor verzorgd. Daarnaast behoorden het doen van kleine researchopdrachten en het beantwoorden van talloze e-mails van kiezers tot mijn taken. Tenslotte heb ik het stemgedragonderzoek van mijn voorgangster voortgezet en een nieuwe gestart.

Ik heb ook twee fractieweekenden van D66 meegemaakt: één in mijn eerste weekend in Brussel en één in januari. Ik vond het bijzonder interessant om op deze manier betrokken te raken bij de partijtop en wederom was ik blij verrast om de open en vriendelijke houding van deze mensen ten opzichte van mij. Ook het congres van de ELDR (European Liberal Democratic Reform Party , de Europese liberale koepelpartij) in Bratislava was bijzonder interessant. Annemie Neyts van de Belgische VLD werd er verkozen tot nieuwe voorzitter.

Het werken op kantoor In 't Veld tenslotte heb ik als bijzonder plezierig en leerzaam ervaren: een gezellig kantoor vol met dames dat een enorm hoog niveau hanteert en een bazin die me vanaf de eerste dag het gevoel heeft gegeven dat ik een volwaardig assistent ben. Ik heb handen geschud met Eurocommissarissen en praatjes gemaakt met ministers. Ik heb gewoond in de hoofdstad van Europa en heb kennis gemaakt met al haar facetten, en al het bovenstaande maakt dat ik een onvergetelijke en uiterst leerzame stage heb gelopen in Brussel.

Erik Veldman

De stagebelevenissen van Kenza Tarqaat

In maart 2005 begon mijn stage van een half jaar in het kantoor van Sophie in ´t Veld. Natuurlijk heb je allerlei verwachtingen, maar ik had niet durven denken dat mijn tijd hier zo leerzaam en afwisselend zou zijn.

Ik viel midden in de heftige discussie over de dienstenrichtlijn en was hier nog maar net toen er een grote demonstratie in het hartje van Brussel plaatsvond. Andere dossiers die de gemoederen hoog hielden waren REACH en de softwarepatentenrichtlijn.

In mei ging ik mee naar Straatsburg. Een Nederlandse Europarlementariër had Straatsburg eens getypeerd als een snelkookpan. Het is de plek waar door alle leden van het Europees Parlement over rapporten gestemd wordt, waar de pers bijeen komt en hoogwaardigheidsbekleders naartoe komen om het EP toe te spreken. En dit allemaal in een hele korte week met hele lange dagen.

Het dagelijkse werk in het EP bestond voor mij uit het beantwoorden van vragen, ontwikkelingen bijhouden en vergaderingen bijwonen. Verder was ik ook altijd bezig met het maken van kleine onderzoeksopdrachten. Toen de campagne voor het referendum losbarstte, hield ik het verloop van de ratificaties in Europa bij. Hoe meer het referendum in Nederland naderde, hoe drukker ik het kreeg. Ik volgde de peilingen en de ontwikkelingen op de voet en beantwoordde vragen van mensen uit Nederland over Europa en over de Europese Grondwet. Vragen liepen uiteen van "wat betekent de Europese grondwet voor mijn AOW?" tot "wat doet de grondwet voor dierenbescherming?".

Verder volgde ik een parlementaire commissie en een interparlementaire delegatie en deed ik een kleine analyse over het stemgedrag van D66. Maar je zit niet alleen op kantoor. Zo zijn er vaak werklunches en briefings buiten het EP waar je naartoe gaat. Wat ik het interessantst vond was de wisselwerking tussen de drie instellingen: de Raad, Commissie en het Parlement. Je maakt het proces van besluitvorming van heel dichtbij mee. Je volgt het verloop van een commissievoorstel naar een rapport van het Parlement hierover en alle procedures en stemmingen die hier betrekking op hebben. Fractievergaderingen, commissievergaderingen, werkgroepen; je bent er allemaal bij om te zien hoe de politieke krachtmetingen plaatsvinden.

Door de bonte verzameling in Brussel van mensen uit de alle lidstaten van de Unie is Brussel de titel Europese hoofdstad zeker waard. Er heerst een unieke internationale sfeer omdat je werkt met mensen uit de hele Unie. Je krikt je talenkennis enorm op en je maakt vrienden uit alle windstreken.

Werken in het kantoor van Sophie betekent écht deel uitmaken de hele organisatie en dat is ontzettend gaaf. Ik heb me geen minuut verveeld en heb een onvergetelijke ervaring gehad.

Kenza Tarqaat

De stagebelevenissen van Ilse Veldman

Op 1 september 2004 begon mijn drieëneenhalve maand durende stage op het kantoor van Sophie in’t Veld in Brussel. Ik verwachtte dat het een enerverende periode zou gaan worden. Er stond namelijk een aantal belangrijke punten op de agenda van het Europees Parlement. Er zou gesproken worden over Turkse toetreding, de beoogd Commissarissen voor de vorming van de nieuwe Europese Commissie zouden gehoord worden en ik zou mij gaan bezig houden met Parlementaire Commissies, die zowel de intergouvernementele als de supranationale kant van de EU besluitvorming zouden belichten. Dit alles binnen een nieuw Parlement. Nieuw, omdat de verkiezingen net achter de rug waren,  maar vooral ook nieuw omdat de EU net uitgebreid was met tien nieuwe lidstaten.

De verwachting van een enerverende stage is meer dan uitgekomen. Ik had niet kunnen voorspellen hoe hectisch, druk maar vooral ook boeiend de periode zou worden. Mijn taakomschrijving was vooraf duidelijk. Ik zou me onder andere gaan bezighouden met vragen van kiezers, voorbereiden van activiteiten in Nederland en ik zou vergaderingen van de Parlementaire Commissies en de fractie mogen bijwonen er daarvan verslag uit gaan brengen.

Een stage bij het Europees Parlement bleek ongelofelijk afwisselend. Het ene uur ben je bijvoorbeeld bezig met het in kaart brengen van de problemen die  in Nederland getrouwde homoseksuele echtparen tegenkomen, door niet erkenning van hun huwelijk in enkele andere lidstaten van de EU. Het volgende moment buig je je over de mogelijkheden voor kleinschalige biologische productie van cichorei zonder dat daarbij de suikerquota overschreden worden. Maar je zit zeker niet alleen achter je bureau om stukken te schrijven, research te doen en vragen van kiezers te beantwoorden.

Je volgt het werk van Sophie letterlijk op de voet. Gedurende de plenaire sessie in Straatsburg bleek bijvoorbeeld plotseling dat zij aan het eind van die middag in Amsterdam verwacht werd voor een opname van het programma Barend en Witteman. Dit resulteerde in een onmiddellijke verandering van de plannen. Vijf uur later zaten we in het Krasnapolsky hotel te wachten op de taxi die ons naar de studio zou brengen, waarbij ook ik de live-uitzending bij mocht wonen.

Mijn tijd in Brussel was geweldig leuk en leerzaam. Ik heb enorm veel geleerd over de Europese partijpolitiek en hoe de afhandeling van een dossier in de praktijk verloopt. Het is boeiend om te zien hoe er machtsspelletjes plaatsvinden tussen lidstaten van de EU en de EU-instellingen, en tussen en binnen de Instellingen zelf. 

Onderdeel uitmaken van het Brusselse is een aanrader. In Brussel verblijft een grote groep stagiairs van verschillende nationaliteiten. Ik heb er van genoten om tussen verschillende culturen te leven en iedere dag allemaal verschillende talen om me heen te horen. De levensstijl van de Brusselaar is Bourgondisch. De stad kent vele goede restaurants en leuke gezellige kroegjes waar je heerlijk kan eten of genieten van de bekende Belgische biertjes. Dus ook naast je stage hoef je je geen moment te vervelen.

Houd je van afwisseling, voel je je thuis tussen mensen van verschillende nationaliteiten, ben je geïnteresseerd in de Europese Unie en Europese Politiek? Aarzel dan niet en solliciteer gewoon. Wie weet ga ook jij een geweldige tijd tegemoet.

Ilse Veldman