Hans van Mierlo is niet meer. Op 11 maart 2010 overleed hij op 78-jarige leeftijd in Amsterdam.

Het is moeilijk de juiste woorden te vinden voor een man die dat zelf als geen ander kon, die ieder woord woog en proefde. Je woorden zeggen wie je bent, zei hij wel.

Vanwege de vaak "misleidende adjectieven" verzette hij zich tegen de behoefte bij sommigen om een etiket op D66 te plakken. "Wat we zijn, zegt het verlangen naar ons", zei hij toen hij in 2006 voor het laatst het D66 congres toesprak.

Van Mierlo verzette zich  tegen elke vorm van regentesk gedrag, tegen de vanzelfsprekendheid van de macht. Met de vorming van Paars I in 1994 brak hij de vanzelfsprekendheid van de macht in Nederland open. 

Zelf hechtte hij niet aan de macht, vond haar zelfs saai. 

Hans hechtte aan goede analyse en was er zelf een meester in. Bij zijn terugkeer als politiek leider in 1985, een woord waaraan hij zelf een hekel had, sprak hij `Een reden van bestaan' uit.  Daarin zette van Mierlo zijn visie uiteenzet op de staat van de politiek. "We leven in een land van doen alsof. We doen alsof de verzorgingstaat een stabiel bouwwerk is dat met stutten en bijspijkeren overeind kan blijven, en verstikken zodoende het creatief nadenken over alternatieven. We doen alsof de overheid nog steeds bestuurder van de samenleving is, terwijl de overheid allang de greep op de bureaucratie heeft verloren en de bureaucratie de greep op de werkelijkheid." Die analyse is helaas nog steeds waar.

Hans was een warm mens en een uniek politicus. Met zijn intellectueel vermogen, retorische gaven en grote charme heeft hij velen geïnspireerd.

Tot het laatst was hij betrokken bij zijn partij, Democraten 66, die wij in zijn geest zullen voortzetten.

We zullen zijn warmte en inspiratie missen.

Ingrid van Engelshoven

Partijvoorzitter D66

Deel dit item: