Voor de Flevo-democraat, het regioblad van de D66 Regio Flevoland , schreef Sophie in 't Veld onderstaande column

Over twee jaar bestaat D66 veertig jaar: een uitstekend moment om eens na te denken over de toekomst van de partij, niet in de laatste plaats met het oog op de gemeenteraadsverkiezingen in 2006, en de Tweede Kamerverkiezingen in 2007. Als we kijken naar het gedachtengoed, stel ik vast dat het uitstékend gaat. De roep om vernieuwing en meer rechtstreekse invloed van de burger was nog nooit zo sterk. Volgens de diverse stemwijzers is er een potentieel van zo'n 20 tot 25% voor de sociaal-liberale ideeën. En in de campagne heb ik weer eens van dichtbij gezien wat een ontzettend leuke club wij zijn: enthousiaste, capabele mensen. Onze jongerenbeweging, de JD, groeit en bloeit, en ook bij de JOVD zitten veel D66-sympathisanten. Het gaat dus prima, zou je zeggen.

Helaas moeten we ook vaststellen dat we de laatste jaren niet in staat zijn geweest dat potentieel aan te spreken en om te zetten in verkiezingsresultaten. Het is dus hoog tijd om eens kritisch naar onszelf te kijken, en de discussie te starten over de toekomst van de partij. Doorsukkelen op de huidige koers is geen optie: het is een doodlopende weg.

Om te beginnen moeten we eens goed definiëren wat voor partij we eigenlijk zijn. D66 is niet, zoals andere partijen, voortgekomen uit een zuil, met een vaste achterban, zoals de vakbonden voor de linkse partijen, of de kerk voor de confessionelen. D66 is opgericht als een beweging die we tegenwoordig "anti-establishment partij" zouden noemen, met als doel het "opblazen" van het bestel. Na tien jaar regeringsdeelname worden we echter gezien als lid van datzelfde establishment, een partij als alle andere. Ons rebelse, radicale imago is een beetje verbleekt. D66ers zijn nèt mensen, en dus hebben ook wij vastgeroeste gewoonten en taboes, en ook wij plakken wel eens aan het pluche.

Wèl hebben we ons zeer succesvol het etiket Sociaal-Liberaal toegeëigend, en staan we bekend als de meest uitgesproken pro-Europese partij. Wie beter dan D66 om de aanzet te geven tot een brede progressieve liberale beweging, met sterke nadruk op vernieuwing in de politiek, "links" op sociale en ethische kwesties, en "rechts" als het gaat om een gezond economisch beleid en de vrije markt. In veel andere landen is een vergelijkbare discussie gaande, en zien we een hergroepering van het politieke landschap. Het zou goed zijn als we de discussie voeren in samenspraak met gelijkgestemde partijen in Europa en als we van elkaar leren.

In de laatste jaren is het partijenlandschap in Nederland aan schommelingen onderhevig geweest en nieuwe partijen komen veel makkelijker op het toneel dan vroeger. Van de weeromstuit schieten de meeste gevestigde partijen in een populistische reflex, zoals in de Europese campagne zeer duidelijk werd. D66 is anders. In tegenstelling tot andere vernieuwingspartijen, is D66 positief . De drijfveer van D66 is idealisme en visie, niet verongelijktheid en onvrede. D66 is gericht op de toekomst, en niet op incidentenpolitiek.

De Nederlandse politiek kan wel een beetje opschudding gebruiken. Juist D66 moet niet bang zijn voor verandering. Laten we de deuren en ramen wagenwijd openzetten en iets nieuws binnelaten. We moeten het enorme reservoir aan kwaliteit in de partij mobiliseren, en zorgen voor aansprekende figuren en inspirerend politiek leiderschap. D66 heeft veel te bieden, en we mogen onze ideeën dan ook met zelfvertrouwen en ambitie uitdragen. Met een dynamische progressieve sociaal-liberale partij met een open blik op de wereld, bieden we de kiezer een ècht alternatief bij de komende verkiezingen.

Meer over...

Deel dit item: